RODEO Piraeus

June 16 – October 26, 2019

Tamara Henderson

Womb Life

Scroll down for English

Είναι δύσκολο να πει κανείς ποια πραγματικά είναι η Tamara Henderson.

Ή πού ζει ή από πού είναι και πού ανήκει το έργο της. Τις περισσότερες φορές που προσπαθώ να βρω μια απάντηση σ’ αυτό, νομίζω ότι όλα συμβαίνουν στον κινηματογραφικό χώρο, ίσως επειδή έτσι τη γνώρισα, μέσα από μία μικρή προβολή στον εγκέφαλο της CCB, στην Documenta 13. Και μετά, εμφανίζονται οι λέξεις: η βιολογία γίνεται ένα με τα συναισθήματα. Παίρνει τον έλεγχο η ποίηση, η ατέρμονη διαδικασία της γραφής και του ελεύθερου συνειρμού. Και μετά, η αρχιτεκτονική, η κατασκευή χώρων μέσα από τον σχεδιασμό, το ράψιμο, τη ζωγραφική και τη γλυπτική. Ένα σώμα από τη Newfoundland, σε επίγειες περιπέτειες μέσα από υλικά που αντικατοπτρίζουν μορφές πόλεων τις οποίες κατοικεί η ίδια, μέρη που καταλαμβάνει προσωρινά και έπειτα μετακομίζει σε χώρους που προσφέρονται με βάση την τέχνης και τη φιλοξενία, και το αντίστροφο. Μία νομάδα σε αέναη διαδικασία ριζοβολίας, η Henderson δημιουργεί έργα που επεκτείνουν τις σωματικές προσαρμογές της σε τόπους και καταστάσεις, σε ανθρώπους που τους αγκαλιάζει και την αγκαλιάζουν, ενώ δένεται μαζί τους μέσα από προσωπικούς συναισθηματικούς μηχανισμούς.

Είναι σημαντικό για εμάς να τα ξέρουμε όλα αυτά; Πιστεύω πως είναι.

Η ταινία που παρουσιάζουμε στον Πειραιά είναι μία αυτοπροσωπογραφία. Πώς η καλλιτέχνις πέρασε από τη σύλληψη στην τεκνοποίηση, κινούμενη διαρκώς, δημιουργώντας διαρκώς έργο, ταξιδεύοντας, με το σώμα της να μεγαλώνει, να παίρνει νέα σχήματα, σχήματα που συνεχώς μεταμορφώνονται, καθώς το σώμα αλλάζει. Ένα μακρύ, εν μέρει μονότονο, εν μέρει έντονα πλεγμένο φιλμ-ύφασμα, που πάει από τους φούρνους του Goodwood Sussex στις ακτές της Τήνου, μέσα από διάφορα εργαστήρια στο Λονδίνο, μία ολόκληρη μέρα στη Νέα Ανθαγορά του Covent Garden, και βαθιά μέσα στην αίθουσα του υπέρηχου, όπου η ζωή εμφανίζεται στην οθόνη για πρώτη φορά. Το σελιλόιντ γίνεται πηλός, τα χέρια της κρατούν την κάμερα και πλάθουν την ύλη. Ο μύθος του Αδάμ και της Εύας. Ο πηλός μετατρέπεται σε σάρκα και η σάρκα γίνεται φιλμ. Η ύπνωση από το Αεροδρόμιο του Gatwick με τον καλλιτέχνη και θεραπευτή Marcos Lutyens, κεντρικός άξονας της ταινίας, εκτός από το γεγονός ότι δίνει τον τόνο, έχει επίσης δημιουργήσει διάφορους χαρακτήρες, μία σειρά από διαδραστικά γλυπτά.

Η Henderson ταξινομεί:

Γλώσσα της Λάσπης
ύπνωση στο αεροδρόμιο
πηλός χέρι βαραίνει
Vauxhall αισθητηριακή στέρηση
σώμα που επιπλέει σε αλμυρό νερό
απολιθώματα της Άλισον
εξωθητικοί σωλήνες
υγρός πηλός
στην παλάμη
ώμοι μεταμορφώνονται σε πρόσωπο που μεταμορφώνεται σε δεξί πέλμα σε αριστερό πέλμα σε δεξί καλάμι σε αριστερό καλάμι σε αριστερό ισχίο σε δεξί ισχίο σε μήτρα σε σπονδυλική στήλη σε αριστερό χέρι σε στήθη σε καρδιά
κυκλοφορική θεραπεία
σύγκορμη
σκουριά ομίχλη
Εντυπώσεις της Άλισον
σκιάχτρα στάχτη Σμάλτο
αέναος θρήνος
εξασθενεί το μυαλό
μαλακή σκάλα
αρχέγονο και ολισθηρό
υγρά μάτια
κλάμα
πλάσμα από λάσπη
Άντι Χόλντεν
ημέρες φούρνου
Ο Κατάσκοπος
μεταμορφώνεται το δεξί πόδι σε αριστερό πόδι το αριστερό καλάμι σε δεξί το αριστερό ισχίο σε δεξί ισχίο η μήτρα σε χέρι σε πλευρά σε καρδιά σε στήθη σε λαιμό σε χέρι σε ώμο σε ώμο σε μυαλό σε μύτη σε μάτια σε μάγουλα σε στόμα
ο loz και ο jake
σκελετική συγκόλληση
κύκλος κυκλοφορίας
ασώματο μυαλό
στον μόλο

Νομάς
σκιάχτρα στάχτη Σμάλτο
αέναος θρήνος
εξασθενεί το μυαλό
μαλακή σκάλα
αρχέγονο και ολισθηρό
μάτια υγρά
κλάμα
πλάσμα από λάσπη
Άντι Χόλντεν
ημέρες φούρνου
Ο Κατάσκοπος
μεταμορφώνεται το δεξί πόδι σε αριστερό πόδι το αριστερό καλάμι σε δεξί το αριστερό ισχίο σε δεξί ισχίο η μήτρα σε χέρι σε πλευρά σε καρδιά σε στήθη σε λαιμό σε χέρι σε ώμο σε ώμο σε μυαλό σε μύτη σε μάτια σε μάγουλα σε στόμα
ο loz και ο jake
σκελετική συγκόλληση
κύκλος κυκλοφορίας
ασώματο μυαλό
στον μόλο

Ηχητικός Ποιμένας
κατασκοπευτικό φύλλωμα
Πράσινα βαμμένα γυαλιά
καταρρέει
αίσθηση
ψηλάφηση
σώμα ηλεκτρικό

Μάτι
τριλοβίτης κομμάτι του παζλ
σώμα σπίτι
εποχές αποχαιρετισμός
έντομα μάτι οπτική
samma arahung
αναπνοή έργο
καληνύχτα
μαριονετίστας
σμαράγδι πειθώ
σώμα σε κύμα
τήνος ζωή στο καράβι μήτρα
queen’s gardens σύλληψη
πλακούντιος σφυγμός
κυνηγώντας σαύρες ανάμεσα
αμνιακό υγρό
μάντρα μέσα από μποτιλιάρισμα
συνάντηση των υδάτων
σφυγμοί δύο καρδιών
χρώμα όραμα μαμή
κάπαρη σαλιγκάρι
υπνοδωμάτιο ράφι
χόρτο λαβύρινθος
πίεση πλάκα
είδα εαυτό
Τακούνια που χτυπάνε προς το Bermondsey
μέσα από τους σωλήνες
οπίσθια κλίση
iyengar στούντιο maida vale
πυελικό έδαφος
σκελετοί στην ντουλάπα

Ήλιος Αράχνη
να σκοτώνεις μία σαρανταποδαρούσα
κατά λάθος δηλητηριώδης
ακτίνες από
γονιμοποίηση
οκτάποδο φωτεινό
χτυποκάρδι της νύχτας
βαρύ εγκύο σώμα
σε πρησμένους αστραγάλους

Το Womb Life, εκτός από το βίντεο, είναι μία αναπόσπαστη διαδικασία. Μία προέκταση του σώματος της καλλιτέχνιδας στη ζωή και σε μορφές που εκτείνονται από παγκόσμιους μύθους μέχρι την προσωπική ιστορία της καλλιτέχνιδας ως κοσμικής οντότητας, ως παιδιού της γης και μητέρας.

//

It is difficult to say what Tamara Henderson really is.

Or where she lives or where she comes from and where her work resides.
Most of the times I try to find an answer to that I think that everything occurs in the filmic space, maybe because this is how I met her first, through a small projection in CCB’s Brain. Then words appear: biology becoming one with emotions; poetry take-over, the endless process of writing and free association. And then architecture, the construction of spaces through drawing, sewing, painting and sculpture. Her Newfoundland body in worldly adventures via material reflecting forms of cities she inhabits, places she occupies temporarily to then moves on to loci offered on the basis of art and hospitality and vice versa. A nomad in a perpetual rooting process, Henderson makes work that extends her bodily adaptations to places and situations, people that she engulfs and she is embraced by while attaching on to them via personal emotional mechanisms.

Is all that important for us to know? I believe it is.

The film we are presenting in Piraeus is a self-portrait. How the artist went through conception to childbearing, endlessly moving, endlessly making work, travelling, body growing, realizing forms, forms that transform as the body changes. A long, part monotonous, part intensely woven film-fabric that goes from the kilns of Goodwood Sussex to the shores of the Aegean island of Tinos via various studio spaces in London, a whole day at the New Covent Garden Flower Market, and deep inside the ultrasound room, where life appears on screen for the first time. Celluloid turns into clay, her hands holding camera and molding matter; the myth of Adam and Eve; clay turning into flesh, flesh becoming film. The hypnosis session from Gatwick Airport with artist and therapist Marcos Lutyens, a spinal part of the film, apart from setting the tone has generated a bunch of characters, a series of interactive sculptural elements.

Henderson lists:

Language of Mud
airport hypnosis
clay hand weighs
Vauxhall sensory deprivation
floating body in saline
Alison’s fossils
extruding tubes
wet clay
in palm
shoulders turning into face turning into right foot into left foot into right shin into left shin into left hip into right
hip into womb into ribs into spine into left arm into right arm into breasts
into heart
circulatory healing
full body
rust haze
Alison’s impressions
scarecrows ash Glaze
perpetual mourning
wears the brain
soft staircase
primal and slippery
eyes wet
crying
mud creature
Andy Holden
days of kiln
The Spy
turning right foot into left foot left shin into right left hip into right hop womb in to arm into ribs into heart into
breasts into neck into arm into shoulder into shoulder into brian into nose into eyes into cheeks into mouth
loz and jake
skeletal weld
circulation cycle
bodiless brain
on the dock

Nomad
scarecrows ash Glaze
perpetual mourning
wears the brain
soft staircase
primal and slippery
eyes wet
crying
mud creature
Andy Holden
days of kiln
The Spy
turning right foot into left foot left shin into right left hip into right hop womb into arm into ribs into heart into
breasts into neck into arm into shoulder into shoulder into brain into nose into eyes into cheeks into mouth
loz and jake
skeletal weld
circulation cycle
bodiless brain
on the dock

Sound Shepherd
spying foliage
Green tinted glasses
collapses
feeling
felting
body electric

Eye
Trilobite puzzlepiece
body house
seasons good bye
insects eye view
samma arahung
breath work
good night
puppet master
emerald persuasion
body in wave
tinos life in utero boat
queens gardens conception
placental pulse
chasing lizards through
amniotic fluid
mantra through traffic
meeting of waters
two heart beats
colour vision midwife
caper snail
bedroom shelf
weed maze
pressure plate
saw myself
clicking heels to Bermondsey
though the tubes
back bender
iyengar studio maida vale
pelvic floor
skeletons in the closet

Sun Spider
to kill a centipede
mistakenly poisonous
rays of
insemination
8 legged luminous
heart beat of the night
heavy pregnant body on
swollen ankles

Womb Life, apart from the video is an integral process. An extension of the artist’s body into life and forms that unfold from universal myths to the artist’s own story as a cosmic entity, a child of the earth and a mother.

Installation view, Tamara Henderson, Womb Life, Rodeo, Piraeus, 2019

Installation view, Tamara Henderson, Womb Life, Rodeo, Piraeus, 2019

Tamara Henderson, Womb Life, still, 16 mm film transferred to digital, 55 min., 2019

Tamara Henderson, Womb Life, still, 16 mm film transferred to digital, 55 min., 2019

Tamara Henderson, Sun Spider, wood, paint, canvas, Perspex, light bulbs, cushion, 135 x 180 x 140 cm, 2018

Tamara Henderson, Sun Spider, wood, paint, canvas, Perspex, light bulbs, cushion, 135 x 180 x 140 cm, 2018

Installation view, Tamara Henderson, Womb Life, Rodeo, Piraeus, 2019

Installation view, Tamara Henderson, Womb Life, Rodeo, Piraeus, 2019

Tamara Henderson, Eye, wood, Iyengar back bender, yoga blocks, bolsters, textiles, cushion, 140 x 65 x 160 cm, 2018

Tamara Henderson, Eye, wood, Iyengar back bender, yoga blocks, bolsters, textiles, cushion, 140 x 65 x 160 cm, 2018

Tamara Henderson, Sound Shepherd, wood, brass, copper, felt, Kvadrat “Dune”, linen, speakers, cushion, 145 x 185 x 130 cm, 2018

Tamara Henderson, Sound Shepherd, wood, brass, copper, felt, Kvadrat “Dune”, linen, speakers, cushion, 145 x 185 x 130 cm, 2018